تزریق آهک در تصفیه فاضلاب
استفاده از آهک به شکل آهک هیدراته یا آهک زنده (Quick Lime) در تصفیه فاضلاب در جهت تثبیت لجن، کنترل بو و غیرفعال سازی پاتوژن ها بکار میرود. مزيت اصلی تزریق آهک در تصفیه فاضلاب، اقتصادی بودن این روش نسبت به سایر روش ها است که موثر بودن آن سبب شده، از این روش به طور گسترده ای استفاده شود. به این دلیل که حل پذیری آهک در آب کم است، اجزا آن در جامدات زیستی (Biosolids) پایدار می ماند و می تواند pH را برای مدت زیاد بالاتر از ۱۲ نگه دارد که این سبب جلوگیری از رشد مجدد میکروارگانسیم ها میشود.
اهداف آهک زنی
۱- تثبیت کاهش رطوبت:
ترزیق آهک سبب می شود مقدار آبگیری و کاهش حجم لجن بهبود یافته و خواص فیزیکی مانند زاویه پایداری را بهبود میبخشد.
۲- تثبیت لجن:
با اضافه کردن آهک، قابلیت تخمیر کاهش یافته و سبب حذف بود از طریق افزایش قلیاییت و رسوب دهی ترکیبات آلی میشود.
۳- ضدعفونی:
استفاده از آهک عوامل بیماری زا را با استفاده از گرمای واکنش و افزایش pH از بین میبرد.
آهک را می توان در دو مرحله تزریق کرد:
۱- قبل از آبگیری (Pre-liming)
تزریق آهک در این مرحله را اصطلاحا پیش آهک زنی مینامند. تزریق در این مرحله معمولا دو کاربرد دارد. اول در آبگیری با فیلتر پرس از شیر آهک استفاده میشود تا راندمان آبگیری را افزایش دهد. دوم در آبگیری با سانتریفیوژ که از آهک زنده با واکنش تاخیری استفاده میشود تا خشک شوندگی نهایی را بهبود ببخشد.
۲- پس از آبگیری (Post- liming)
در این روش پس از آبگیری، لجن آبگیری شده با آهک (معمولا آهک زنده) به صورت یکنواخت مخلوط میشود تا pH به ۱۲ یا بیشتر برسد. این امر موجب غیرفعالسازی پاتوژن ها، افزایش ماده خشک در نتیجه بهبود خشکشوندگی میشود. این روش به ما این امکان رو می دهد تا به حدود ۳۰٪ ماده خشک هم مستقل از نوع تجهیز آب گیری برسیم.
حذف ترکیبات محلول
استفاده از شیر آهک علاوه بر اینکه سبب تثبیت لجن میشود، رسوب دهی فسفات، سولفات و فلزات سنگین رو بهبود بخشید و کمک میکند ترکیبات نا محلول کلیسیمی تشیل شود و همین امر سبب کاهش بار آلاینده های محلول و افزایش کیفیت پساب خروجی می شود.
اجزای اصلی پکیج تزریق آهک