حذف آرسنیک
معمولا آرسنیک معدنی در آب به دو صورت آرسنیت 3 ظرفیتی و آرسنات 5 ظرفیتی وجود دارد. آرسنات یک مولکول با بار منفی بوده و حذف آرسنیک آن نسبتا ساده است. زیرا به راحتی روی سطح ذرات هیدروکسید فلزی جذب می شود. اما حذف آرسنیک اگر بصورت آرسنیت باشد به دلیل خنثی بودن از نظر بار الکتریکی مشکل می باشد. بنابراین اگر آب مورد تصفیه دارای آرسنیت باشد ( یا مقدار آن در حد حداکثر مجاز باشد ) تصفیه باید با یک مرحله اکسیداسیون به منظور تبدیل تمام آرسنیت به آرسنات شروع شود. اکسیداسیون جهت حذف آرسنیک با کاربرد کلریناسیون ساده، ازناسیون یا پرمنگنات پتاسیم قابل دستیابی است.
در سیستم های تصفیه آب های سطحی با فرآیند متداول با استفاده از مواد منعقدکننده فریک یا آلوم، آرسنیک به آسانی در طول فرآیند انعقاد – ته نشینی حذف می شود. در سیستم های تصفیه آب های زیرزمینی برای حذف آرسنیک یکی از روش های زیر را می توان بکاربرد:
- فرآیند جذب ( تبادل یونی یا جذب سطحی روی یک بستر آهن، آلومینیوم یا مس )
- فرآیند ترسیب ( فرآیند انعقاد همراه با صاف سازی)
- فرآیند غشایی ( نانوفیلتراسیون )
1 دیدگاه. ارسال دیدگاه جدید
با عرض سلام و احترام
همانطور که در مقال فوق گفته شد آرسنیک شبه فلز به شدت شیمیایی است که وجود آن در آب و پساب های صنعتی منجر به تخریب محیط زیست و در نهایت انسان می شود .
در اینجا به روش منعقد سازی و لجن سازی اشاره شد . چنانکه می دانیم این روش با اینکه منجر به تصفیه آرسنیک از آب و پساب می شود ، اما این رویکرد نقطه ضعف بزرگی دارد و آن هم دفع لجن های ایجاد شده است .
بنابراین این روش در دنیای امروزی و همچنین توسعه پایدار سهم بزرگی ندارد .
روش دیگری که به آن اشاره شد یعنی جذب توسط جاذب های بر پایه آهن یا آلومینیوم روشی به مراتب بهتر است .
چرا که پس از جذب آرسنیک از آب می توان این جاذب ها را با استفاده از خاصیت مغناطیسی جدا کرد و در نهایت به روش صحیح دفع کرد .
آیا در صنایع داخلی از این روش استفاده می شود ؟ آیا ما در داخل توانایی تولید چنین جاذب هایی را داریم ؟
ممنون می شوم اگر اطلاعاتی در این زمینه دارید با من تماس بگیرید .